układ monostabilny

Poniżej opisano przełącznik klaśnięciowy wolny od fałszywych przełączeń.

Włącza lub wyłącza urządzenie tylko wtedy gdy klaśniesz dwa razy w ustalonym okresie czasu. Dla podanych wartości elementów jest to okres 3 sekund.

Dźwięk klaśnięcia jest wychwytywany przez mikrofon pojemnościowy i wzmacniany przez wzmacniacz na tranzystorze T1. Ujemne impulsy (-_-) wzmocnionego sygnału są podawane na nóżki 2 układów IC1 i IC2 wyzwalając oba układy. IC1 jest użyty jako standardowy układ monostabilny. Wyzwolenie układu monostabilnego IC1 powoduje pojawienie się stanu wysokiego na jego nóżce 3 (OUT) na czas określony elementami R7 i C3. Czas ten określamy ze standardowego wzoru dla układu 555 T1=1.1*R7*C3 gdzie oporność podano w omach i pojemność w faradach.

Po pierwszym klaśnięciu wysoki stan na wyjściu 3 powoduje zapalenie diody LED1 sygnalizującej gotowość układu na przyjęcie drugiego klaśnięcia. Jednocześnie stan wysoki z wyjścia 3 IC1 daje zasilanie dla układu IC2. Zasilanie jest podane na wejście VCC_IC2( 8 ) oraz przez układ R10/C7 na wejście RESET  poliuretan
. Zabezpiecza to przed pojawieniem się fałszywych impulsów na wyjściu IC2 w momencie pojawienia się zasilania. Po naładowaniu się C7 układ IC2 jest gotowy do wyzwolenia go drugim klaśnięciem. Kolejny impuls niski z kolektora T1 powoduje wyzwolenie układu monostabilnego IC2 na czas T2=1.1*R9*C5 (1.1 ms).

Tego typu kleje powinny być bardzo ostrożnie nanoszone na klejoną powierzchnię. Poszczególne części powinny być szybko połączone, z uwagi na bardzo krótki czas przydatności kleju po jego nałożeniu. Oznacza to, że zastosowanie klejów CA jest naturalnie ograniczone wyłącznie do niewielkich elementów.

Aby przyspieszyć proces klejenia dopuszcza się użycie aktywatora, który jednocześnie może zlikwidować niepożądane i mało estetyczne efekty “wykwitów” na najbardziej wrażliwych powierzchniach.

Zastosowanie aktywatora bądź specjalnego proszku pozwala na wykonanie grubszych spoin dzięki szybkiego utwardzeniu nadmiernej ilości kleju w spoinie.

Co zrobić, aby móc zastosować te kleje na powierzchniach tworzyw trudno-sklejalnych, czyli tzw. poliolefin (PP, PE, PTFE, ABC, a także niektóre PC oraz gumy fluorowe i silikonowe)? Powinno się jeszcze przed klejeniem zagruntować odtłuszczoną powierzchnię danego elementy przy użyciu specjalnego aktywatora-primera.

Kleje są odporne na temperatury od -30°C do +100°C, jednak dzięki dodaniu odpowiedniego stabilizatora możliwe jest uzyskanie wytrzymałości nawet do +120°C. Odporność na temperatury -30°C do +100°C. (poprzez dodanie odpowiedniego stabilizatora można uzyskać wytrzymałość do +120°C).

Dzięki wykorzystaniu opisywanych klejów można uzyskać solidne połączenia na aluminium, stali, czy tworzywach sztucznych (Butyl, Polistyrol, EPDM, PMMA, NBR, SBR, czy ABR), a także na twardym OVC, drewnie, czy skórach. Ze względu na szybką reakcję kleje cyjanoakrylowe powinny być wykorzystywane do klejenia niewielkich powierzchni. Znajdują swoje zastosowanie przy produkcji kasetonów, samochodów, obudów z tworzyw sztucznych, głośników i innych sprzętów elektronicznych, jak również sprzętu domowego. Wykorzystuje się je również przy remontach i naprawach rozmaitych produktów.

Są w stanie osiągnąć wytrzymałość na ścinanie od ok. 7 do 20N/mm2.

Wadą tego typu klejów jest z pewnością ich nieprzyjemny, ostry zapach, który jest szczególnie odczuwalny przy niskiej wilgotności powietrza. Producenci rozwijający najnowsze generacje klejów starają się dostosować je również do większych szczelni, stosować systemy bezzapachowe, jak również zapobiegać powstawaniu nalotów na połączeniach klejowych.

Narastające zbocze na wyjściu 3 układu IC2 powoduje zmianę stanu licznika dekadowego IC3 (CMOS 4017). Licznik ma tak ustawione sprzężenia, że pracuje jako układ bistabilny. Każdy impuls na nóżce 14 (CLK) zmienia stan na nóżce 2 (Q1) na przeciwny ponieważ wyjście Q2 licznika jest podane na wejście zerujące licznika. Sygnał wysoki z wyjścia licznika powoduje wysterowanie tranzystora T2 włączającego przekaźnik RL1, który włącza zasilanie obciążenia (LOAD). Dioda D1 zabezpiecza tranzystor T2 przed przebiciem przepięciami występującymi na cewce przekaźnika w momencie wyłączania jego zasilania.

Zielona dioda LED2 sygnalizuje włączenie przekaźnika.

I haczyk nieopisany w opisie i niepokazany na schemacie - dla pewnej i poprawnej pracy układu należy nóżkę 13 układu 4017 (wejście CLI) podłączyć do masy. W przeciwnym przypadku jak to wejście naładuje się od zakłóceń czy upływności na płytce do poziomu wysokiego to spowoduje, że licznik nie będzie zliczał impulsów z wejścia 14 (CL).

Dobrze jest też dać filtr RC na zasilaniu (np. 100 omów i 100uF) układów  tarnamid

IC1, IC2 i IC3 włączony (na schemacie) pomiędzy diodą LED2 i odprowadzeniem do nóżki 16 IC3 – uodporni to układ na zakłócenia zasilania mogące powodować fałszywe zadziałania układu.

Tags: ,

Comments are closed.